TónlistAugust 30, 2006 7:58 pm

Það bjó einhver snillingur til myndband við misheyrðan texta á laginu Wishmaster með Night Wish. Frekar fyndið.


Hérna er original textinn:

Master!
Apprentice!
Heartborne, 7th Seeker
Warrior!
Disciple!
In me the Wishmaster

Elbereth
Lorien

A dreamy-eyed child staring into night
On a journey to storyteller’s mind
Whispers a wish speaks with the stars the words are silent in him
Distant sigh from a lonely heart
“I’ll be with you soon, my Shalafi”
Grey Havens my destiny

Master!…

Silvara
Starbreeze

Sla-Mori the one known only by Him
To august realms, the sorcery within
If you hear the call of arcane lore,
your world shall rest on Earth no more
A maiden elf calling with her cunning song
“Meet me at the Inn of Last Home”
Heartborne will find the way!

Master!…

Wishmaster
Crusade for Your will
A child, dreamfinder
The Apprentice becoming…

Master!…

Almennt, Námið, Menning og Samfélag, DjammAugust 20, 2006 5:15 pm

Þá er sumarið bara búið. Nei, reydar byrjaði það aldrei, en sumarvinnan er alla vega búin og lærdómurinn tekinn við. Stúlkan er að fara í sumarpróf (vúhú) í Amerískum Bókmenntum á 17. og 18. öld, sem er án efa leiðinlegasta fag sem ég hef tekið í Háskólanum. Skemmtilegheit.

Síðasti dagurinn í vinnunni var á föstudaginn og var ákveðið að fara með liðið í paintball og út að borða á Tapas barinn í tilefni þess að sumarfólkið er að hætta. Við mættum 10 í málingarboltann (eldri kjellurnar fóru í Laugar) og spiluðum á móti hóp af strákum sem við rústuðum. Ég átti alveg von á að vera alltaf fyrst úr leik, en fékk bara tvisvar kúlu í mig í átta leikjum. Sumir fengu meira kick úr þessu en aðrir, og voru það sérstaklega ólympíufararnir þrír sem sóttu að og voru með flesta marblettina eftir leikinn.

Upphaflega átti að fara beint á Tapas barinn eftir Paintball, en þar sem fólk var orðið vel sveitt og lekkert eftir skytteríið var ákveðið að fara í sturtu í Kópavogslaug þrátt fyrir að tíminn væri naumur. Ég fékk reyndar að fara heim til einnar í sturtu til að fá sjampó því ég fékk kúlu splatt í hausinn og var með megatöff appelsínugula klessu í hárinu.

Við paintball fararnir vorum orðin pínu stessuð hvað við vorum sein, en þegar við mættum á Tapas voru Laugakjellurnar ekki enn komnar. Þær höfðu verið svo hressar á barnum í Laugum og gleymdu sér aðeins. Þegar við fengum loksins að borða var maður orðin ansi hungraður, enda klukkan farin að ganga tíu.

Planið hjá mér var að vera góð stelpa og fara bara heim eftir matinn. Ég hugsaði samt með mér að það væri nú í lagi að fá sér eitt rauðvínsglas í boði Landsbankans… og svo annað… og annað. Áður en ég vissi af var ég komin á Thorvalsen með enn annað rauðvínsglas, í góðu stuði með útibússtjóranum og fleirum. Síðan var farið á Pravda, og svo upp Laugarveginn. Fljótlega týndi ég öllum, en rakst á Sindra og Jómba. Á þessum tímapúnkti var ég orðin obnoxiously fulla stelpan sem datt og lá í götunni (tvisvar) fyrir utan Barinn. Hafði á endanum vit á því að koma mér heim, en áttaði mig á því fyrir utan útidyra hurðina að ég væri búin að týna lyklunum mínum. Alltaf gaman að dingla þegar maður kemur heim af djamminu klukkan hálf sex og láta pabba opna fyrir sér.

Já, ég skemmti mér konunglega á Föstudaginn… gærdagurinn var ekki jafn mikil gleði.