Ég fór í bókabúð um daginn að kaupa mér nýjasta Vogue. Það er kannski ekki frásögu færandi nema hvað að ég rakst á þetta:
Litlu strákarnir í Take That eru orðnir KARLAR! Og ljótu gaurarnir (Jason og Howard) eru bara orðnir miklu myndalegri en hinir. Það sem mér finnst samt mest spes við þetta er að ‘the exclusive first interview’ er í einu virtasta HOMMA blaði Bretlands. Síðast þegar ég vissi var engin meðlima Take That kominn opinberlega út úr skápnum, en lang flestar af þessum stráka hljómsveitum hafa haft að minnsta kosti einn samkynhneigðan með sér í hóp (t.d. Lance Bass úr N*Sync, Stephen Gately úr Boyzone og Eloy de Jong úr Caught in the Act). Ekki það að mér finnist eitthvað að því… mér finnst það bara athugavert.
Ég bjó í Þýskalandi þegar Take That voru upp á sitt besta og man vel eftir því þegar Robbie hætti í sveitinni. Þýskar unglingsstúlkur voru sko ekki sáttar. Það var mikið pælt í hvað hafði gerst og hvort hann myndi koma aftur. Ég sagði bara jeij, Robbie er hættur að væla og orðin töffari.
Eitt sumarið var rúmor um það að strákarnir væru gestir Hotel Treudelberg, sem var voða fínt golf hótel í sömu götu og ég bjó í. Það myndaðist algjört kaos í kringum hótelið, því fullt af litlum stelpum voru búnar að planta sér fyrir utan með skilti sem stóð á ‘Mark, Ich liebe dich’ og eitthvað svona rugl. Svo kom auðvitað í ljós að hljómsveitin var ekkert á þessu hóteli.
Í febrúar 1996 gáfu Take That út yfirlýsingu um að hljómsveitin væri að hætta. Það ætlaði allt að verða vitlaust, en þýskar unglingsstúlkur grétu í margar vikur. Það var mikið skrifað um þetta í Bravo blöðunum og svo voru settar upp hotlines sem stúlkur gátu hringt í ef sorgin varð of mikil, en það voru allavega 2 sjálfsmorð sem TT var kennt um.
Sem betur fer tóku Þýskurnar gleði sína á ný þegar Backstreet Boys mættu á svæðið með slagarann ‘We’ve got it going on’.
Verst að maður hitti ekki á þá þegar þeir voru á klakanum um daginn…
