Þar sem ég er komin með nóg af ritgerðarskrifum í bili ákvað ég að skella inn eins og einni getraun. Þetta eru allt enskir lagatextar sem hafa verið lauslega þýddir á móðurmálið og bið ég um lagaheiti og flytjanda. Verðlaunin eru ferð í pool og í bíó með mér. Skemmtilegt.
1)
Í sæluvímu út af vitfirringunni
Ég er ástfanginn af því hversu sorglegur ég er
2)
Eins og api með smækkaðan málmgjöll
3)
Taktu það næst besta
Og gefðu mér próf
Það sem liggir þér á hjarta
þú verður að játa því
ég mun koma því til skila
Þú veist að ég er fús til að fyrirgefa
4)
Nei, hvar er lopapeysan
sem þú talaðir um í bréfinu?
5)
Hún sér barþjóninn liggja í blóði sínu
og öskrar ‘Ó Guð! Þeir hafa drepið þá alla!”
6)
Hjartað þitt dælir bassa
Og mér líkar það
7)
Ég keypti 15 kassa fyrir húsið mitt
húsið mitt
Öll húsgögnin
Eru úti í skúr
8)
Að hverju hef ég orðið
Sætasti vinur minn?
Allir sem ég þekki
Fara á endanum
9)
Þú ert aleinn núna
Við munum ekki redda þér
Björgunarsveitin þín
er allt of þreytt
10)
Eins og kynlíf á ströndinni? Ha? Hvað?
Ha? Rétt. Hvað? Öö
Ha? Hvað? Rétt. Öö
I must have been changed for Mabel!
Undanfarið hafa dagarnir verið eitthvað svo skrýtnir. Ég snýst í kringum sjálfa mig og veit ekki hvort ég sé að koma eða fara. Það vantar eitthvað jafnvægi í lífið, það er eitthvað sem er off, en ég get ekki ‘put my finger on it’ eins og sagt er á hinni góðu ensku. Umhverfið virðist vera eins en samt öðruvísi og á næturnar dreymir mig allskyns óhugsandi hluti. Er ég orðin að Lísu í Undralandi? Horfandi í gegnum spegilinn? Mér finnst allavega eins og það sé einhver fjarlægð á milli mín og fólksins í kringum mig.
Ég er í sjálfs- endurskoðun og sé að það er margt sem má endurbæta. Maður er enn einusinni kominn á það stig að þurfa að fara að ákveða hvað maður vill gera í framtíðinni, hvernig líf maður vill eiga og hvernig manneskja maður vill vera. Þessar pælingar geta orðið svo yfirþyrmandi og ruglingslegar að maður á í hættu að týna sjálfinu í sjálfum sér.
Á svona tímum er ég svo þakklát fyrir það hvað ég á góða og yndislega vini. Það eru nokkrir einsaklingar sem ég elska út af lífinu (þið vitið alveg hver þið eruð) og ég vil þakka þeim fyrir að gera mig að þeirri manneskju sem ég er. Ég veit að ég hef fullt af göllum og get verið óþolandi og erfið…
So when weakness turns my ego up
I know you’ll count on the me from yesterday
If I turn into another
Dig me up from under what is covering
The better part of me
Sing this song
Remind me that we’ll always have each other
When everything else is gone
Er ekki málið að taka bara beibístepps? Byrja á því að skrifa fyrstu ritgerðina í Comp 2 og taka viðtöl fyrir BA ritgerðina. Já, fyrir þá sem ekki vissu er ég búin að skipta um efni… aftur. Já, skvísan er búin að ákveða að skrifa um Ensku notkun innan fjármála fyrirtækja á Íslandi. Jebb. Don’t ask.
Svo er ég að spá í að setja strákamál algerlega á hold. Nenni ekki meira rugli. Tjah… nema draumaprinsinn banki uppá.
Beibístepps eru málið… en svo er líka fullt skemmtilegt framundan! Ég er að fara til JúEssEi í mars að hitta Þórdísi og ég get ekki beðið! Svo eru bara 56 dagar í Young Modern!!! Og Straight Lines er komið á mæspeis! Do I make sense?
wake me up low with a fever
walking in a straight line
set me on fire in the evening
everything will be finewaking up strong in the morning
walking in a straight line
lately i’m a desperate believer
walking in a straight line
Jzzr
Jæja, þá er maður búinn að púlla all-nighter á ritgerð fyrir Tolkien kúrsinn. Maður var orðinn vel klikkaður á koffíni og breinóverlódi, en þetta hafðist fyrir rest. Gaman að mæta svo í vinnuna eftir bara nokkura tíma svefn (þar sem mig dreymdi einungis hobbita, álfa og eitthvað rugl). Það ætti að banna að setja skilafrest á kl 9 um morgun!!
Annars er hérna sma brot úr myndinni Clerks 2 þar sem fjallað er um Lord of the Rings:
Verst að maður skuli ekki hafa fattað að vitna í þetta í ritgerðar langlokunni…
Jæja. Þá er Airwaves bara búið og ég fáranlega sátt með hátíðina!
Við Diddi og Árni kíktum í hafnarhúsið á Föstudaginn þar sem við sáum Islands, Apparat Organ Quartet, Jakobínarína og The Go! Team. Það var rosa gaman og hittum við fullt af fólki. Strákarnir sáu Erlend Øye og ég rakst á tvo snillinga úr Datarock.
Eftir The Go! Team var haldið á Pravda þar sem Erlend Øye var að DJ-a. Ég get alveg sagt það að mér hefði aldrei dottið í hug að ég gæti skemmt mér svona vel á Pravda (þrátt fyrir sætasta barþjónin í bænum). Erlend er mega snillingur og ég mæli með að fólk tjekki á Kings of Convenience, Whitest Boy Alive og sóló stöffinu hans.
Ég fór ’snemma’ heim á föstudaginn, eða kl 4, því ég var búin að melda mig á árshátíð Landsbankans á laugardagskvöldið. Laugardagurinn var tekinn í ýmislegt stúss með mömmu sem fól meðal annars í sér sokkabuxnakaup í Lyfju í Lágmúlanum. Það er svo sem ekki frásögu færandi, nema hvað að þegar ég stóð í röð til að borga lít ég við og hugsa hvað er skrýtinn kall fyrir aftan mig. Svo lít ég aftur við til að skoða hann aðeins betur og þá er þetta bara meistari Nick Cave! Jebb, jebb.
Ég skellti mér í gamlan pæjukjól og nýju sokkabuxurnar og mætti í fordrykk heim til Ellu og Odds þar sam ég þekkti samasem engan og hengdi mig á Beggu og kærstan hennar. Eftir uþb. klukkutíma fordrykkjar partý var öllum smalað í rútur með smá nesti og keyrt niðrí Laugardalshöll. Þar var rosa góður matur og skemmtiatriði, en ég ákvað að stinga af eftir matinn þegar Brimkló steig á svið til að sjá Whomadewho á Gauknum.
Mér fannst fyrst soldið leiðinlegt að fara af árshátíðinn, því það var rosa fjör þar (og strákarnir komnir með það verkefni að finna ungan bánkastrák á uppleið fyir mig), en vá hvað ég sé ekki eftir því! Whomadewho er snilld, snilld, snilld! Kaiser Chiefs hvað? Ég er líka hætt við prettyboyið úr We are Scientists… vil frekar alvöru karlmann frá Danmörku.
Eftir Whomadewho löbbuðum við Árni framhjá Nasa þar sem var mega röð, kíktum inn á Pravda (boring), ætluðum þá á Þjóðleikhús Kjallarann þar sem var líka mega röð og enduðum á Grand Rock. Þar voru Sólstafir að spila og ehm.. voru ekkert sérstaklega töff, en Árni fékk sér einn bjór aður enn haldið var á Ellefuna. Á 11unni var stappað eins og venjulega og hittum við Sindra, Balla, Egill, Einar og Halldór og fleira fólk. Ég var frekar mikið overdressed í árshátíðarkjólnum, en dansaði samt af mér rassinn fram á rauða nótt. Það var sko gott að koma heim og fara úr háu hælunum.
Sunnudagurinn var tekinn í þynnku og lærdóm. Dugleg ég 
Jssr.
Ég á það til að kikjá á stjörnuspána mína þegar ég fletti blöðum. Ég trúi svo sem ekki mikið á þetta, en stundum er nú alveg eitthvað til í þessu. Um daginn stóð ‘tvíburinn þarf að hætta að velta öllu svona mikið fyrir sér og venja sig á að taka ákvörðun strax því þá mun honum líða miklu betur. Þetta á nú eflaust við um fleiri en einungis þá sem eru fæddir í tvíburamerkinu, en ég á oft í miklum erfiðleikum með að ákveða mig. Er með einhvern valkvíða þegar kemur að vissu hlutum, og finnst best þegar er valið fyrir mig.
Nú er ég komin á fjórða ár í þriggja ára námi og þarf að fara að byrja á BA ritgerðinni. Í fyrra var planið að taka 20 einingar á haustönn og 20 á vorönn og skrifa ritgerðina um sumarið. Það gekk ekki eftir, en í fyrra haust hætti ég með kærastanum mínum og missti vinkonu á svipuðum tíma. Námið var ekki beint það sem ég var að hugsa um og endaði með að klára 12 einingar en ekki 20. Á vorönn voru enn miklar breytingar í gangi í kringum mig og námið ennþá frekar aftarlega í forgangsröðinni.
Þar sem ég átti enn nokkrar einingar, var frekar pointless að skrifa BA ritgerð yfir sumarið, en ég ætlaði samt að reyna að lesa mig aðeins til og undirbúa mig aðeins fyrir hana. Ég gerði mér svo sem grein fyrir því að ég væri að vera soldið bjartsýn - hver les fyrir skólann yfir sumarið? - en ég setti mér samt það markmið að vera búin að ákveða efni fyrir þessa blessuðu ritgerð um miðjan júli.
Það ætti nú ekki að vera svo mikið mál að ákveða ritgerðar efni. En svo kom júlí og fór, og svo kom ágúst og skólinn byrjaði, og svo kom september og fór og þá hugsaði ég ‘Fokk, fokk, fokk!’ Ég er búin að hugsa og hugsa um hvað ég ætla skrifa um í marga mánuði, en ekkert. Ég hef ekki fengið eina góða hugmynd, sem ég gæti hugsað mér að skrifa um. Ég var alveg komin á það að taka bara klassísku leiðina og skrifa eitthvað um Shakespeare og rumpa þessu af. Vúbbdídú.
Á sunnudaginn fór ég út að borða með vini mínum (sushi í Iðuhúsinu! Namminamm) og við vorum að tala um skólann og hvaða kúrsum ég væri í. Hann lærir stærðfræði alla daga (pant ekki!) og var að öfunda mig fyrir að fá að lesa bækur eftir Tolkien, Terry Pratchett, CS Lewis fyrir skólann og spurði afhverju ég skrifaði ekki bara um Tolkein til dæmis. Mér hafði reyndar dottið það í hug, enda er hann mjög áhugaverður rithöfundur og hægt að gera margt í kringum hann. Af einhverri ástæðu hef ég samt aldrei verið alveg ánægð með þá hugmynd.
Á mánudaginn fór ég svo í tíma í fantasíu barna- og unglingabókmenntum á fyrirlestur um ‘Charlie and the Chocolate Factory’ eftir Roald Dahl og það rann uppi fyrir mér ljós. Afhverju skrifa ég ekki um eitthvað eftir Roald Dahl? Ég las bækurnar hans fyrst á hollensku þegar ég var krakki, las þær svo aftur á þýsku þegar ég bjó Hamborg og er nú að lesa Charlie fyrir skólann. Þetta er eitthvað sem ég hef áhuga á og mun hafa gaman af. Jeij!
Það er þá ákveðið að BA ritgerðin mín í Ensku verður um eitthvað sem tengist Roald Dahl og mér líður miklu betur. Þá er bara að ákveða hvort það verður Matilda, Witches eða Charlie.
Jssr.
Þá er sumarið bara búið. Nei, reydar byrjaði það aldrei, en sumarvinnan er alla vega búin og lærdómurinn tekinn við. Stúlkan er að fara í sumarpróf (vúhú) í Amerískum Bókmenntum á 17. og 18. öld, sem er án efa leiðinlegasta fag sem ég hef tekið í Háskólanum. Skemmtilegheit.
Síðasti dagurinn í vinnunni var á föstudaginn og var ákveðið að fara með liðið í paintball og út að borða á Tapas barinn í tilefni þess að sumarfólkið er að hætta. Við mættum 10 í málingarboltann (eldri kjellurnar fóru í Laugar) og spiluðum á móti hóp af strákum sem við rústuðum. Ég átti alveg von á að vera alltaf fyrst úr leik, en fékk bara tvisvar kúlu í mig í átta leikjum. Sumir fengu meira kick úr þessu en aðrir, og voru það sérstaklega ólympíufararnir þrír sem sóttu að og voru með flesta marblettina eftir leikinn.
Upphaflega átti að fara beint á Tapas barinn eftir Paintball, en þar sem fólk var orðið vel sveitt og lekkert eftir skytteríið var ákveðið að fara í sturtu í Kópavogslaug þrátt fyrir að tíminn væri naumur. Ég fékk reyndar að fara heim til einnar í sturtu til að fá sjampó því ég fékk kúlu splatt í hausinn og var með megatöff appelsínugula klessu í hárinu.
Við paintball fararnir vorum orðin pínu stessuð hvað við vorum sein, en þegar við mættum á Tapas voru Laugakjellurnar ekki enn komnar. Þær höfðu verið svo hressar á barnum í Laugum og gleymdu sér aðeins. Þegar við fengum loksins að borða var maður orðin ansi hungraður, enda klukkan farin að ganga tíu.
Planið hjá mér var að vera góð stelpa og fara bara heim eftir matinn. Ég hugsaði samt með mér að það væri nú í lagi að fá sér eitt rauðvínsglas í boði Landsbankans… og svo annað… og annað. Áður en ég vissi af var ég komin á Thorvalsen með enn annað rauðvínsglas, í góðu stuði með útibússtjóranum og fleirum. Síðan var farið á Pravda, og svo upp Laugarveginn. Fljótlega týndi ég öllum, en rakst á Sindra og Jómba. Á þessum tímapúnkti var ég orðin obnoxiously fulla stelpan sem datt og lá í götunni (tvisvar) fyrir utan Barinn. Hafði á endanum vit á því að koma mér heim, en áttaði mig á því fyrir utan útidyra hurðina að ég væri búin að týna lyklunum mínum. Alltaf gaman að dingla þegar maður kemur heim af djamminu klukkan hálf sex og láta pabba opna fyrir sér.
Já, ég skemmti mér konunglega á Föstudaginn… gærdagurinn var ekki jafn mikil gleði.
Ok, síðasta haust tók ég kúrsinn ‘Hollywood Musicals’ hjá Martin nokkrum Regal í háskólanum. Afhverju, AFHVERJU, gerði enginn svona í tíma?
Jæja já, Arndís Anna Kristínardóttir Gunnarsdóttir er búin að RRSsa síðuna mína, þannig að núna verð ég víst að blogga. Hvað findist ykkur ef ég breytti nafninu mínu í Ragna Jakobínudóttir Hjartardóttir Hjartar? Æj, nei, ég held ekki. Allt of langt!
En, það er allt og ekkert að gerast hjá mér þessa daganna.
Prófin eru búin og ég er byrjuð að vinna aftur í Landsbanka Íslands. Þannig að ef ykkur vantar aur, þá er málið að kíkja í Landsbankann í Holtagörðum… nema þú sért pirraður og leiðinlegur viðskiptavinur, þá skaltu bara fara í KB banka eða Glitni. Ég skil eiginlega ekki afhverju fólk fer svona mikið í banka… ég geri sama sem öll mín bankaviðskipti á netinu eða í gegnum síma. Hvernig nennir fólk að ’skjótast’ í bankann í matartímanum og bíða í hálftíma eða meira til að borga einn reikning sem tæki hálfa mínútu á netinu? Ok, ég skil það kannski með gamalt fólk sem kann ekkert á tölvur og hefur hvorteð er ekkert betra að gera, en hvað með venjulegt útivinnandi fólk sem kann á internetið?
Svo er annað, afhverju getur fólk ekki sagt allt bankanúmerið? Ég les ekki hugsanir. Hvernig á ég að vita að reikningurinn þinn er á Akureyri eða Keflavík ef þú tekur það ekki fram!
Viðsk.v.: ‘Já, ég ætla að taka út af reikning sem ég á’
Ég: ‘Segðu mér kennitöluna þína’
Viðsk.v.: ‘xxxxxx-xxx9?’ (ég fæ allar upplýsingar um viðkomandi upp á skjáinn, meðal annars mynd. Ef ekki er mynd þarf ég að sjá skilríki)
Ég: ‘Get ég fengið að sjá skilríki hjá þér?’
Viðsk.v.: ‘Ha!? Skilríki? Tilhvers? Nei, ég er ekki með nein skilríki… en þær þekkja mig hérna’ (Já, en ÉG þekki þig ekki! Viltu að hver sem er geti tekið út af reikningnum þínum? Ok, ég fæ einhvern til að staðfesta að þetta sé í raun og veru manneskjan…)
Ég: ‘Og hvaða reikning ætlaru að taka út af?’
Viðsk.v.: ‘1510.’ (Ég sé að það er enginn reikningur tengdur þessari kennitölu með þetta númer)
Ég: ‘Er þetta reikningur á þínu nafni?’
Viðsk.v.: ‘Já. Eða, sko, nei, maðurinn minn á hann. En ég er með prófkúru.’
Ég: ‘Ok. Hvernig reikningur er þetta?’
Viðsk.v.: ‘Æji.. svona.. uh.. bók held ég’ (Ok, 05, þá, og ég geri ráð fyrir að reikningurinn sé í mínu útibúi, fyrst ekkert annað er tekið fram, en nei.)
Ég: ‘Er hann frá þessu útibúi?’
Viðsk.v.: ‘Ha? Nei. Á Akureyri!’
Hvernig væri að segja bara:
‘Góðan daginn. Ég ætla að taka út af reikningi sem er skráður á manninn minn. Númerið er 162-o5-1510′
Svo fengi ég bara kennitölu og skilríki og komið!
Annars er það í fréttum að ég er að flytja aftur í Skerjafjörðin til mömmu og pabba. Þau eru nú komin heim frá Danaveldi og voru að fá húsið afhent aftur. Nú er búið að rífa út gamla eldhúsið og setja upp þessa fínu Ikea innréttingu með 2 ofnum og nýjum ísskáp. Svo á eftir að mála og gera ýmislegt, en ég þarf samt að flytja áður en ég fer á ROSKILDE!
Ó já! Stelpan er að fara á Hróarskeldu! Fékk miðann minn í póstinum í dag (annað en Heimir Berg). Heimir, þetta reddast! Bróðir minn fór á fund í Roskilde í fyrra og ákvað að honum langaði að kíkja í hátíðina. Hann rölti bara í miðasöluna og reif kjaft þangað til að hann fékk 5 miða fyrir sig og jakkafataklæddu vini sína. Allt er hægt.
Ég er allavega að fara að sjá Tool (Ari, hver er þessi Guðni?), Deftones og Rufus Wainwright!! Aaarg! Það verður svo gaman! Jeij, Jeij, Jeij!
Jæja, farin að sofa. Vinna á morgun.
Jæja já… blogga.
Ég fór til Danaveldis eftir prófin og hélt upp á jólin með mömmu, pabba, Klemma bróður og fjölskyldu hans. Ég varð pínu leið yfir því hvað ég væri orðin gömul þegar ég sá hvað ég fékk lítið af pökkum miðað við litlu gríslingana hans Klemma, en svona er þetta víst. Við mamma og pabbi fengum lánaða íbúð til þess að þurfa ekki að sofa á dínum hjá brósa og vorum í massafínu pleisi á Tuborg Sundvej.
Síðan fóru Klemmi og fjölskylda til Íslands annan í jólum og ég og gamla settið brunuðum upp til Árósa þar sem við borðuðum góðan mat, kíktum á útsölur, horfðum á sjónvarp og héldum upp á afslappaðasta gamlárskvöld í sögu mannkynns (eða þannig). Við horfðum bara á Danina skjóta upp flugeldum, skáluðum síðan á íslenskum áramótum og svo fóru mamma og pabbi bara inn í rúm kl hálf þrjú. Loksins fékk mamma drauma áramótin sín.
Annars er skólinn byrjaður og nóg að gera. Ég ætla að reyna að vera í 20 einingum í vetur, en það er full mikið. Ég er samt ekkert að vinna, þannig að ég verð bara atvinnu nörd.
